د غم بوټۍ چې دی پرېښود ما ته ګل دی

دغه اوښکی می په ګل کې دې په یاد ږدم

چې می ټول اولس پری پوه سي بیا را نه سي

تور داغونه په تندي کښې د صیاد ږدم

ښه خبر یم چې رقیب لره قریب یې

ځکه سر په زنګانه باندې ناښاد ږدم

دا په وینو سور شفق همداسې وایي

چې هر غم دبل په څنګ په امتداد ږدم

چې له ذوقه د اسمان ستوري راتوی کړي

      داسې ټکي په غزل کښې په فریاد ږدم